همخدمتیام میپرسد که آیا وقتی ازدواج کنم او را به مراسم عروسیام دعوت میکنم یا خیر. میگویمش که اگر آن موقع هنوز رفیق و در رابطه باشیم دعوتش میکنم وگرنه خیر. به وضوح میرنجد. انگار انتظار ندارد برای دعوت کردنش شرط بگذارم، بهخصوص که آن شرط تلویحاً دوست باقی ماندنمان را به موضوعی مشکوک تبدیل میکند. خیلی راحتتر و شاید به تدبیر نزدیکتر میبود اگر در جواب، دروغی مصلحتآمیز یا دستکم چیزکی نهرا

واژههای «انقلاب» و «انقلابی» بهخودیخود نه مثبتند و نه منفی، نه خوبند و نه بد، نه زشتند و نه زیبا. انقلاب اگر بهجا باشد رویدادی پر از خیر و برکت است و اگر نابجا، پر از شر و نکبت. هرچند از «انقلاب» تعریفها و برداشتهای متفاوتی در دست است، در مجموع معنای روشنی دارد، بهطوریکه وقتی از آن صحبت میکنیم میدانیم از چه حرف میزنیم و در نتیجهی این مفاهمه است که گفتگو میسر میشود. «انقلاب» هر معنایی

شعری است منسوب به امیرالمؤمنین علیهالسلام که قبلترها زیاد روی سنگ قبرها مینوشتهاند: وفدت علی الکریم بغیر زاد من الحسنات و القلب السلیم و حمل الزاد أقبح من کل شیء اذا کان الوفود علی الکریم ایکاش بهجای سنگ قبرهای پر زرق و برق این روزگار، هنوز آدمها زیر همان سنگهای سادهی کوچک خاک میشدند با چنین نوشتهی معنادار و امیدوارکنندهای؛ یا اگر بهدنبال شعر فارسی میگردیم کاش از پیشنهاد قدما استف